Je wilt een statische site bekijken die je bij de hand hebt. De reflex is voor iedereen die ooit ontwikkeld heeft meteen daar: python -m http.server, of npx serve, en de browser openen. Op een computer is dat een kwestie van tien seconden.
Op een iPhone of iPad heeft die reflex geen houvast meer. En de echte vraag wordt: had je werkelijk een server nodig?
Omdat een bestand rechtstreeks openen via file:// in een desktopbrowser echte problemen geeft. Verzoeken naar andere bestanden worden geblokkeerd door het oorsprongbeleid, JavaScript-modules weigeren te laden, en sommige API's zijn alleen beschikbaar in een beveiligde context.
De lokale server is er dus niet om de bestanden te serveren, die zijn er al. Hij is er om de pagina een oorsprong te geven.
Dat is hij zodra je iets anders doet dan lezen:
In al die gevallen start je een server, en doe je dat vanaf een ontwikkelmachine. Geen enkele leesapp vervangt dat, en dit artikel beweert dat ook niet.
Is je doel lezen, dan is de lijst korter dan gedacht. Geëxporteerde documentatie raadplegen, een gegenereerd rapport nalezen, een gearchiveerde site doorbladeren, een klantoplevering controleren voor je hem doorstuurt: niets daarvan vraagt om een HTTP-oorsprong.
Wat je nodig hebt is een app die relatieve paden goed oplost en de CSS en JavaScript van de pagina uitvoert. Dat is precies wat Pagira doet, op iPhone en iPad, zonder iets te starten en zonder iets te publiceren.
Stijlen en interactieve pagina's worden ondersteund, zie CSS en JavaScript in lokale pagina's.
Er is een wezenlijk verschil tussen een bestand lezen op je apparaat en het uploaden naar een onlinedienst om ernaar te kijken. Een klantoplevering, een onaangekondigd ontwerp, interne documentatie: dat is inhoud waarvan jij niet altijd over de verspreiding mag beslissen. Lokaal blijven neemt de vraag weg.
Exports van Hugo, Jekyll, MkDocs, Docusaurus of een omgezet notebook zijn zelfstandige statische mappen. Ze lezen zoals ze zijn, zonder build en zonder server. Het onderwerp komt uitgebreid aan bod in technische documentatie offline lezen op iPad.
Interactieve pagina's gedragen zich zoals verwacht. Hangt je pagina echter af van een API die alleen in beveiligde contexten bestaat of van een service worker, dan heb je een echte server nodig: dat is een grens van het model, geen instelling die je moet vinden.
Sommige apps bieden dat aan. Voor gewoon lezen voegt het een laag toe die alleen bestaat om een probleem te omzeilen dat je niet hebt.
Dan heeft hij een verbinding nodig, net als in een browser. Lokaal is de site, niet de diensten die hij bevraagt.
Met Openen met Pagira vanuit Bestanden. Zie openen vanaf overal.
Ja, dat is het uitgangspunt: de bestanden staan op het apparaat. Voor een map in iCloud download je een offlinekopie voor je vertrekt.