Je krijgt een .html-bestand per mail, of je vindt er een in Bestanden nadat je een archief hebt uitgepakt. Je tikt erop en afhankelijk van het geval gebeurt er niets, opent het in een voorvertoning met kale tekst, of toont Safari het zonder enige opmaak. Het bestand is niet stuk: iOS weet gewoon niet wat het moet met een webpagina die op het apparaat staat.
Een browser is gemaakt om pagina's bij een server op te halen. Staat de pagina al hier, op je apparaat, dan duiken er twee problemen op.
Het eerste is dat bijna geen enkele website één bestand is. Het is een map: de pagina roept een stylesheet aan, een map met afbeeldingen, soms JavaScript, en wijst naar andere pagina's. Alleen het .html-bestand openen is als een boek lezen waarvan de tekst is bewaard en de vormgeving weggegooid.
Het tweede is dat de sandbox van iOS apps van elkaar scheidt. Een app die jouw bestand opent, mag niet per se de omliggende map lezen, dus blijven naburige bestanden onbereikbaar terwijl ze er pal naast staan.
Snel, al geïnstalleerd, niets te doen. Hij behandelt het bestand wel los: ontbrekende stijlen, ontbrekende afbeeldingen, interne links die nergens heen gaan. Genoeg om te controleren of er iets in een bestand zit, niet om het te lezen.
De pagina op een computer naar PDF omzetten voordat je hem overzet werkt, en levert een prima leesbaar document op iPhone. Maar je verliest de navigatie tussen pagina's, en bij elke update moet je het opnieuw doen. Dat is een oplossing voor een bevroren document, niet voor documentatie.
De site ergens publiceren en met Safari bekijken geeft een perfect resultaat. Het is ook het enige geval waarin je inhoud je apparaat verlaat, wat een probleem wordt zodra het om klantmateriaal of onuitgebracht werk gaat. Die afweging behandelen we in een lokale site lezen zonder webserver.
De laatste optie is een app die er speciaal voor gemaakt is, die de hele map opent en relatieve paden oplost zoals een browser dat zou doen.
Pagira opent een volledige sitemap of een los bestand, op iPhone en op iPad.
Heb je de volledige map, open dan de map in plaats van het bestand: daardoor worden stylesheets en afbeeldingen gevonden. Details op de pagina volledige lokale websites openen.
Een site komt vaak ingepakt binnen. Pak het archief uit in Bestanden, wat iOS standaard kan met een lange druk, en open daarna de ontstane map. De .html rechtstreeks uit het archief openen zal nooit goed renderen, omdat de naburige bestanden nog niet zijn uitgepakt.
Veel mappen mengen HTML-pagina's en PDF-documenten, met links van het een naar het ander. Een link naar een PDF opent in dezelfde app, en een veeg brengt je terug naar de pagina waar je vandaan kwam. Zie de ingebouwde PDF-lezer.
Omdat de stylesheet niet gevonden is. Die zit vrijwel altijd in een apart bestand, vaak in een submap. Open de hele map in plaats van het losse bestand.
Ja. Interactieve pagina's gedragen zich zoals verwacht, wat telt bij documentatie met dynamische navigatie of een pagina die iets op het scherm tekent. Zie ondersteuning voor CSS en JavaScript.
Nee. Alles draait op je apparaat, zonder server en zonder account. Dat is het wezenlijke verschil met een onlinedienst die je pagina's toont.
Ja, via het deelmenu. Is de bijlage een archief, bewaar het dan eerst in Bestanden en pak het uit.
De stappen zijn identiek. Eén app dekt iPhone en iPad, met een interface die bij beide past.