Je hebt een .stl van Printables gehaald, of een klant stuurde er een. Je wilt zien wat het is. Dus start je je slicer, wacht je tot hij opstart, zie je het model op het printbed landen, automatisch geschaald en gedraaid worden, en pas dan kun je ernaar kijken. Je wilde nog helemaal niets printen. Je wilde kijken.
Slicers zijn uitstekend in wat ze doen. Naar een model kijken hoort daar niet bij. Zo bekijk je STL-bestanden op macOS in twee seconden, en zo weet je wanneer de slicer alsnog de juiste keuze is.
Een slicer bestaat om een mesh om te zetten in printerinstructies. Alles eraan is rond dat doel gebouwd: bouwvolume, printerprofiel, filamentprofiel, laaghoogtes, supports, G-code. Sleep je er een STL in alleen om te kijken, dan start die hele machinerie voor niets op.
Erger nog: de slicer neemt meteen beslissingen voor je. Hij legt het model op het bed, draait het vaak, en schaalt het soms zodat het past. Precies goed als je een print voorbereidt, en precies verkeerd als je het model wilt beoordelen zoals de maker het bedoeld heeft.
Voordat een model op het bed komt, zijn dit meestal de vragen:
Geen van die vragen vraagt om een slicer. Alle gaan sneller in een viewer.
Eyemesh opent STL, 3MF, OBJ en 14 andere formaten op macOS.
Finder-miniaturen zijn dan ook geen generieke pictogrammen meer maar tonen het echte model, wat op zichzelf al een map met gedownloade onderdelen doorzoekbaar maakt. Uitgelegd in 3D-bestanden vooraf bekijken in de Finder met QuickLook.
De doorsnedeweergave is de functie waar printers het vaakst naar grijpen. Hij snijdt het model langs een vlak dat jij bepaalt, zodat je ziet of een onderdeel massief is, waar de wanden zitten en of de maker interne geometrie heeft achtergelaten die je niet verwachtte. Hij beantwoordt de vraag waarom duurt dit negen uur voordat je er filament aan besteedt.
De vergelijking naast elkaar dekt het andere veelvoorkomende geval: twee versies van hetzelfde onderdeel in twee gesynchroniseerde weergaven met gekoppelde camera's, zodat je echt ziet wat er veranderde tussen een remix en het origineel.
Open hem zonder aarzelen zodra je echt een print voorbereidt:
Cura, PrusaSlicer, OrcaSlicer en Bambu Studio zijn gratis en hier heel goed in. Een viewer vervangt daar niets van. Hij voorkomt alleen dat je twintig keer per week een slicer start voor vragen die nooit over slicen gingen.
STL draagt alleen geometrie: geen kleur, geen materialen, geen eenheid in het bestand zelf. Moet je het model aan iemand buiten de printwereld geven, dan exporteert Eyemesh met één klik naar USDZ, OBJ, GLB en glTF. Zie STL naar USDZ converteren om een onderdeel te delen dat native opent op een iPhone, of STL naar OBJ converteren als de ontvanger materialen nodig heeft.
Niet als vervanging. Om niet langer de opstartkosten van de slicer te betalen voor vragen die niet over printen gaan. Open je een paar keer per maand een STL, dan volstaat je slicer. Sorteer je regelmatig downloads, dan verandert de rekensom.
Nee. QuickLook dekt standaard Apple's USDZ, USDA en USDC. Een STL toont een generiek pictogram en helemaal geen voorvertoning.
Eyemesh leest de bounding box van het model en meldt de afmetingen zoals gemaakt. Let op: het STL-formaat bevat zelf geen eenheidsinformatie. Een waarde van 40 betekent 40 in de eenheid van de maker, in de printwereld vrijwel altijd millimeters.
Ja. 3MF is een van de 17 ondersteunde formaten, wat handig is omdat de meeste moderne slicers het inmiddels verkiezen boven STL voor projectbestanden.
Nee, en dat is het waard om duidelijk te zeggen. Mesh-reparatie en manifold-analyse zijn taken voor een slicer of een gespecialiseerd reparatiegereedschap. Een viewer laat je het model zien, hij stelt geen diagnose.