Plik .unitypackage to skompresowane archiwum, które umieszcza każdy asset w folderze nazwanym identyfikatorem, razem z jego oryginalną ścieżką i metadanymi Unity. Oficjalny sposób, by zobaczyć jego zawartość, to import do projektu Unity. Jeśli jednak chcesz tylko wiedzieć, co zawiera pakiet, jakie modele oferuje i jak wyglądają z teksturami, istnieje dużo krótsza droga.
Pewnie znasz tę sytuację: pakiet kupiony w Unity Asset Store, darmowy zestaw pobrany do prototypu i chęć sprawdzenia w dwie minuty, czy pasuje do stylu twojej gry. Uruchomić Unity, utworzyć projekt testowy, zaimportować, poczekać, a potem posprzątać: to sporo jak na jeden rzut oka.
Dokumentacja Unity definiuje asset packages jako zbiory plików i danych z projektów Unity, skompresowane i zapisane w jednym pliku z rozszerzeniem .unitypackage. To jeden z formatów dystrybucji akceptowanych przez Unity Asset Store. Oprócz samych plików pakiet przenosi metadane: ustawienia importu i powiązania z innymi assetami.
Unity nie publikuje formalnej specyfikacji tego formatu, ale jego struktura jest dobrze znana. To archiwum tar skompresowane gzipem. W środku każdy asset zajmuje własny folder, nazwany ciągiem 32 znaków szesnastkowych, czyli identyfikatorem GUID assetu. Folder ten zawiera:
| Plik | Rola |
|---|---|
asset | Właściwa zawartość: FBX, tekstura PNG, materiał, prefab… |
asset.meta | Metadane Unity assetu, w tym jego identyfikator i ustawienia importu |
pathname | Jedna linia wskazująca, gdzie asset ma trafić, na przykład Assets/Props/Beczka.fbx |
preview.png | Czasem miniatura assetu |
Foldery projektu też są obecne jako wpisy, ale bez pliku asset: zawierają wyłącznie metadane.
Kluczowy jest plik .meta. Według dokumentacji Unity zawiera on unikalny identyfikator assetu, którego Unity używa wewnętrznie, by się do niego odwoływać. Materiał nie wskazuje więc na „Beczka_BaseColor.png”, tylko na GUID tej tekstury. Jeśli plik .meta tekstury zniknie, materiały, które jej używają, tracą odwołanie.
Samo rozpakowanie archiwum nie wystarczy. Dostajesz po jednym folderze na asset, każdy nazwany nieczytelnym GUID, i nawet jeśli zmienisz nazwę każdego pliku asset według jego pathname, nadal brakuje najważniejszego: złożenia całości.
W pakiecie Unity obiekt, który chcesz zobaczyć, to często prefab. Unity opisuje go jako GameObject zapisany wraz ze wszystkimi komponentami, ich wartościami i podrzędnymi GameObjectami, w postaci assetu wielokrotnego użytku. Prefaby mogą też być zagnieżdżane jeden w drugim i tworzyć złożone hierarchie. Latarnia może się więc składać z podstawy, szkła i uchwytu, każdy na swojej pozycji i każdy z własnym materiałem.
Pełny łańcuch wygląda tak:
Latarnia.prefab → siatka (GUID pliku FBX + identyfikator podsiatki)
→ materiał (GUID pliku .mat)
Latarnia.mat → tekstury (GUID każdego obrazu) + odcień
asset.meta → GUID ↔ rzeczywista ścieżka plikuOtwarcie samego pliku FBX w programie 3D może więc dać model szary albo źle oteksturowany: w pakiecie Unity informację o tym, „która tekstura trafia na którą siatkę”, przenosi prefab i materiał, niekoniecznie FBX. Dlatego w końcu importuje się pakiet do projektu. Dokumentacja Unity opisuje kolejne kroki: otworzyć projekt, wybrać Assets > Import Asset Package, zaznaczyć elementy w oknie importu, a potem Unity umieszcza zawartość w folderze Assets projektu.
Eyemesh czyta plik .unitypackage bezpośrednio, bez Unity i bez projektu. Możesz zacząć na dwa sposoby:
.unitypackage pojawia się wtedy na pasku bocznym. Zaznacz jeden: Eyemesh wyświetla jego nazwę, rozmiar i przycisk „Otwórz”. Rozpakowywaniu towarzyszy pasek postępu w procentach.Po otwarciu pakiet wyświetla się w widoku przeglądu: wszystkie jego modele zebrane w jednej siatce miniatur, niezależnie od głębokości oryginalnego drzewa folderów. Pasek boczny pokazuje foldery odtworzone na podstawie plików pathname, jeśli wolisz zejść do Assets/Props/ albo Assets/Characters/. Jeden przycisk w każdej chwili przywraca widok przeglądu.
Wskazówka dla zakupów z Unity Asset Store: dokumentacja Unity podaje, że w macOS pobrane pakiety są przechowywane w pamięci podręcznej w ~/Library/Unity/Asset Store-5.x, z osobnym podfolderem dla każdego sprzedawcy. Eyemesh wyszukuje pakiety także w podfolderach. W Finderze polecenie Idź > Idź do folderu zaprowadzi cię tam, a wystarczy przeciągnąć ten folder na Eyemesh, by przeglądać wszystkie swoje pakiety w jednym miejscu.
Wypakowana zawartość jest zachowywana między sesjami. Ponowne otwarcie dużego pakietu jest więc niemal natychmiastowe. Rozmiar tej pamięci podręcznej ustawia się w ustawieniach (domyślnie 2 GB), przy czym jako pierwsze usuwane są pakiety najdawniej otwierane, a przycisk „Wyczyść pamięć podręczną Unity” ją zeruje. Plik .unitypackage umieszczony w innym pakiecie otwiera się w ten sam sposób.
Tu rozstrzyga się wszystko. Eyemesh podąża tym samym łańcuchem co Unity: prefab, potem materiał, potem tekstura, rozwiązując każdy GUID dzięki plikom .meta odczytanym podczas wypakowywania.
_Color materiału jest nakładany na teksturę bazową, dzięki czemu można na przykład odróżnić drzwi „brązowe” od „szarych” zbudowanych na tym samym obrazie.Eyemesh robi też za ciebie trochę porządków. Surowe pliki FBX, których używa już jakiś prefab, są ukrywane w siatce, bo prefab pokazuje ich oteksturowaną wersję. Prefaby zawierające wyłącznie efekty cząsteczkowe, bez geometrii, również są pomijane. Siatka pokazuje więc to, co się liczy: jeden asset, jedna miniatura.
Mając zawartość przed oczami, decydujesz świadomie. Kilka szybkich odruchów:
Wybrany pakiet importujesz do Unity, wiedząc dokładnie, co chcesz z niego wziąć, zamiast zapełniać projekt testowy. To zresztą logika etapu inwentaryzacji opisanego w naszym poradniku, jak uporządkować bibliotekę assetów 3D do gier: najpierw zobaczyć, potem porządkować i importować.
Prefab znaleziony w pakiecie może opuścić archiwum w samodzielnej postaci.
Pamiętaj, by zanotować pochodzenie pakietu w chwili, gdy wyciągasz z niego model: metodę opisujemy w artykule śledzenie licencji twoich assetów. Wszystkie szczegóły obsługi znajdziesz na stronie pakiety Unity.
Możesz go rozpakować, bo to archiwum tar skompresowane gzipem. Dostaniesz po jednym folderze na asset, nazwanym jego GUID, z plikami asset, asset.meta i pathname. Potem trzeba odtworzyć drzewo folderów na podstawie plików pathname, a najważniejsze wciąż zostaje do zrobienia: powiązanie prefabów, materiałów i tekstur. Dokładnie tę pracę Eyemesh wykonuje automatycznie.
Bo powiązanie siatki z teksturą opisują pliki Unity w pakiecie: prefab wskazuje materiał, materiał wskazuje tekstury, a wszystko przez GUID. Sam FBX niekoniecznie zawiera tę informację. Otwierając prefab zamiast pliku FBX, widzisz model w takiej postaci, w jakiej złożył go sprzedawca.
Zależnie od wersji macOS Podgląd i QuickLook wyświetlają część formatów 3D (USDZ, OBJ, STL, glTF…), ale FBX i .unitypackage do nich nie należą. Dla pozostałych formatów 3D w twojej bibliotece rozszerzenie QuickLook od Eyemesh dodaje podgląd pod spacją w Finderze.
W macOS dokumentacja Unity wskazuje folder ~/Library/Unity/Asset Store-5.x, z osobnym podfolderem dla każdego sprzedawcy. Ta pamięć podręczna dotyczy asset packages w formacie .unitypackage. Otwórz ten folder w Eyemesh, by zobaczyć wszystkie swoje zakupy jako miniatury.
Nie. Eyemesh wypakowuje kopię do własnej pamięci podręcznej i czyta tę kopię. Oryginalny .unitypackage pozostaje taki, jaki go pobrałeś, gotowy do importu w Unity.
Otwórz swój pierwszy .unitypackage w Eyemesh i przejrzyj jego złożone i oteksturowane prefaby, bez Unity i bez projektu testowego. 7 dni za darmo.